Budda Siakjamuni (Gautama Siddhartha) urodził się przed ok. 2580 laty na południowym obrzeżu dzisiejszego Nepalu. Był  czwartym Buddą obecnie trwającego okresu, w którym to ma się pojawić 1008 Buddów. Poprzedzali go: Budda Krakucanda, Kanakamuni i Kaśyapa.

„By uśmierzyć cierpienia wszystkich istot, różnego rodzaju doktrynami głoszę drogę Buddy. Moją mocą mądrości, znając charaktery i skłonności istot, Zręcznie obwieszczam prawa, które sprawiają, że wszyscy doświadczają radości. Obserwując oczami Buddy, widzę stworzenia w sześciu stanach egzystencji, biedne, bez szczęścia i mądrości, na niebezpiecznej ścieżce śmiertelności. W ciągłej nie kończącej się niedoli, mocno skrępowane pięcioma pragnieniami. Podobne do jaka co niepokoi się o własny ogon, stłumione przez lgniecie i namiętności, zaślepione i nic nie widzące. Nie szukają Buddy potężnego, ani prawa prowadzącego do kresu cierpień, lecz głęboko wpadają w nieprawdę i pragną cierpieniem uwolnić się od cierpienia. Z powodu wszystkich tych istot moje serce poruszone jest współczuciem.”
Budda Siakjamuni


„Budda – dosłownie oznacza kogoś, kto jest przebudzony ze snu niewiedzy, kto potrafi przeniknąć jej zasłony i zobaczyć, co naprawdę się dzieje. Tybetańczycy nazywają ów stan Sangdzie, gdzie Sang oznacza „oczyszczony”, tak jak czyste jest zwierciadło, z którego starto najdrobniejsze pyłki kurzu, a dzie znaczy „w pełni rozwinięty” oznacza poziom, w którym uwolnione zostają wszystkie zdolności i właściwości ciała, mowy i umysłu.”
Lama Ole Nydal