VIII Karmapa Mikjo Dordże (1507-1554) urodził się w prowincji Ngam Czu we wschodnim Tybecie. Kiedy tylko przyszedł na świat, usiadł i powiedział „Jestem Karmapą, jestem Karmapą”. Ojciec Karmapy przyszedł do Situ Taszi Namgyala, przebywającego akurat w pobliżu i opowiedział mu o swoim nowo narodzonym synu. Situpa odpowidział, że jest prawie pewien, iż chłopiec jest inkarnacją Karmapy. Poradził ojcu, by zachował całą sprawę w tajemnicy i odpowiednio troszczył się o dziecko. Mniej więcej w tym samym czasie pewna rodzina z Kangpo w Amdo, w centralnym Tybecie ogłosiła, że ich syn jest nowym Karmapą.

Na prośbę wielu nauczycieli Gyaltsab Taszi Namgyal zaopiekował się dzieckiem. Inkarnacja Kormapy urodzona w Ngam Czu została zawieziona do prowincji Riło Cze i Lo Rang, gdzie przebywało wielu uczniów poprzedniego Karmapy. Byli oni przekonani, iż dziecko znajdujące się pod ich opieką było prawdziwą inkarnacją. Ponieważ obie grupy nie mogły się pogodzić, zaistniał problem. Gyaltsab doprowadził do spotkania obu chłopców, aby stwierdzić, który z nich jest prawdziwym Karmapą. W podobnej sytuacji, zgodnie z tradycją, sprawdza się czy kandydaci są w stanie odnależć wśród wielu przedmiotów rzeczy należące dawniej do ich poprzednika. Dziecko z Ngam Czu potrafilo to zrobić, natomiast drugi chłopiec ? nie. W ten sposób stwierdzono, kto był właściwą inkarnacją. Młody Karmapa ogłosił, że drugi kandydat jest reinkarnacją Surmang Czungtsanga z klasztoru Syrmang we wschodnim Tybecie.

Mikjo Dordże został intronizowany w wieku siedmiu lat, a gdy miał lat dziewięć, wyświęcono go na mnicha. Otrzymał wszystkie nauki Kagyu od Denma Drubczen Taszi Paldziora. Studiował również i praktykował pod opieką wielu innych mistrzów w tym u Sangje Njenpy Rinpocze.W swoim życiu Karmapa założył dużą liczbę klasztorów i napisał wiele znanych filozoficznych komentarzy. W 1516 cesarz chiński Wu Tsung, który objął panowanie w roku narodzin Mikjo Dordże, posłał do Tybetu wielką delegację, aby zaprosić go do siebie. W tym czasie Karmapa przebywał w Kham we Wschodnim Tybecie. Zaproszenie spotkało się z grzeczną odmową i z wielu powodów uznano je za niepomyślną wróżbę. Rozmiar i siła delegacji wywołała pewien niepokój u doradców Mikyo Dordże, którego – w celu zachowania ostrożności wysłano do bezpiecznego miejsca w centralnym Tybecie. Cesarz Wu Tsung zmarł w 1521 r., a jego następcą został jego kuzyn Szih Tsung, gwałtowny przeciwnik buddyzmu. Wobec tego kwestia wizyty Mikjo Dordże w Chinach nie pojawiła się już więcej.

Karmapa podróżował po całym Tybecie, zatrzymując się w wielu miejscach, aby studiować i nauczać. Już w 1546 r Mikjo Dordże przygotowywał się na śmierć, ale współczesny mu piąty Szamarpa Könczok Yenlag przekonał go, aby przedłużył swoje życie. Kluczowe nauki linii Kagyu Ósmy Karmapa przekazał właśnie piatemu Szamarpie – który został dzierżawcą linii. Po śmierci Mikjo Dordże jego ciało zabrano do Tsurphu i umieszczono w stupie.